bana öğrettiklerin ve sensiz yaşam...
sen bana yaşamayı öğrettin,
ağzını açtığında dökülen mısraları,
yüreğini açtığında dağılan rüya perilerini,
gözlerini açtığında hayellere dalıp gitmeyi...
sen gittiğinde yaşıyorum
ama sanki
çöldeki bir kaktüsün yalnızlığı gibi
gökyüzünde kaybolan ördek yavrusunun şaşkınlığı gibi
ya da dağlarda kaybolan ceylanın korkaklığı gibi...
|