Yazdıkların çok enteresan Nurten, ne zaman mezun oldun bilmiyorum ama ben 1993 mezunuyum, Hayatımın en güzel, en eğlenceli günlerini orda geçirdim. Evet disiplinli bir okuldu ama Okulda uygulanan kurallar hiç bir zaman bana sorun olmadı. İlginç olan okulun görünüş şekli anlattığın yer bana bir yuva sevimli bir yer gibi gözüktü ama senin yorumunda korku filimi gibi bir yer tarif etmişsin isterseniz bende tarif ediyim okuyanlarda yanlış bir düşünce oluşmasın istersen çünkü anlattıklarında haksızlık ettiğine inanıyorum
Ankara Anadolu Sekreterlik Meslek Lisesi, Samanpazarından, Numune hastanesine doğru giden yoğuşun başında eski bir Kilise'dir. Sınıfları özel okul gibi 20'şer kişiden oluşmaktaydı. Bilgisayar laboratuarı, daktilo laboratuvarı ve büro makineleri lab. vardı. Eskiden ayin yapmak için kullanılan yer spor salonumuzdu. Her sınıftan 2 tane olurdu yani toplasan hazırlık dahil 160 kişi. Aslında okul binasında iki okul yer almaktaydı. Ankara Anadolu Sekreterlik Meslek Lisesi ve Ankara Anadolu Ticaret Meslek Lisesi. Sekreterlikçiler sabahçı olursa, Ticaretçiler öğlenci olurdu. Her yıl değişirdi bu durum. Tüm törenler beraber kutlanırdı ve hemen hemen her önemli gün kutlanırdı okulumuzda yani kültürel yönden çok hareketliydik, Türk Sanat Müziği Koromuz, Şiir koromuz, halkoyunları, vb...etkinliklerimiz vardı.Müdürümüz Mehmet Afşaroğullarının o güzel anlamlı konuşmalarını unutmak dahi mümkün değil. Hocalarımıza saygıdan kaynaklanan bir korku duyardık. Müdür Baş Yardımcımız Emine Elverdi öğretmenimiz hala orda çalışmaktadır ve o insanın içini aydınlatan gülümsemesiyle o yumuşaklığıyla, iyi niyetliyle insanı çepe çevre sarmaktadır. Okulumuzda aile gibiydik. Saygı, sevgi içinde yaşıyan aile üyeleri. Geçirdiğim o güzel yılların izleri asla silinemez sanıyorum. Biliyormusunuz yıllar sonra öğretmenlerimle beraber o okulda öğretmenlik yapma şerefine eriştim. Bir çok değişiklik olmuş. Yandaki okulla birleşmiş, ama hala o güzel günlerin izlerini taşıyor.