Penceremden bir şiir..
güneş gökyüzünü terkederken
kuşları da götürür yanında
eğer isterse
bir de gülüş bırakır bulutlara
mavilikler hüzün rengine boyanırsa
düşlerine bir dalga vurur sessizce
işte o zaman
hiç okunmamış bir romanı hatırlatır
rengi denize çalan gözlerin
tıpkı yalnızlıklar gibi anlamlı
sonsuzluklar kadar derin
..bu sabah penceremden
arabaları seyrediyorum,
dışarda oynayan çocukları,sokakları..
yağmur kokan caddeler seni arıyor
ve olabildiğince sessiz bitiyor akşamlar..
şimdi geceleri tek başıma söylüyorum
önceleri beraber söylediğimiz şarkıları..
..Can..
(4 Eylül 2006 / Samsun)
18 : 55
|