Terk'e dair not...

“Gittim...
Kendime gittim...
Senden gittim...

Olasılıklar içinde kendime bir “simdi” seçtim...
Düslerimin kırık aynasından bakarken sana,
Dolunaya hükmetmenin coskusunu çekiyorum içime yine...”
23: 17

Sen;
Bulutlara küs,
Ama yağmura hasret öylesine...
Karanlıktan korkan,
Düşman ışıklara yine de...
Kör bir yalnızlığa tutunan,
Ama yaşamakta direnen
Sen, simli gölge;
Biliyorsun kaçsan da,
Varolamazsın ışık düşmeden üzerine...

Gün uzun...

Beklemek için yaratılmıştır gece...

Gitme,
Gidersen bende birikir yitikliğin...
Rüzgara kapılır kalbimdeki her dize,
Notalardan kaçar şarkılar,
Terkeder ellerimi çizgiler,
Kısalır yaşam,
Bırakır saçlarımı kokun,
Gölgem düşmez hiçbiryere,
Işıklara hasret kaybolur gece...

Gitme,
Beklediğin yolculuk içimde,
Uzağa gitme...
Gidersen dumanımı çeker içine zaman,
Yanar ellerim bu aşkın bitiminde,
Gidersen,
Aynalarda kaybolur buğulu sabahlar...

Gitme,
Gidersen sensizlik gölge olup
Düşer yalnız gölgeme...
Yokolurum karanlığında...