3.OLAN ŞİİR Adim İstanbul yazarı:avengerstyle
ADIM İSTANBUL
Her bir sokağında , caddende masalsın,
İçmek istediğimde boğulacağım.
Bırakmak isteyip de bırakamadığım,
Ama hiç içmediğim sigaram gibisin.
Silinmemiş bir haritasın, yıkık sokaklarında.
Karanlığında insanın aydınlığısın isminle.
Dokunmak istediğimde kaçar,dokunduğunda yıkarsın.
Masalsın dedim ya bitmek bilmez bir masal...
Uzun uzun dinler ,hissedersin o puslu yaşanmışlıkları...
Hayal eder umutla beklersin yaşayacaklarını, aydınlık misali.
Bir başka eser rüzgar , tersten ,sertçe...
Vurur yüzüne tıpkı kayalıklara çarpan Marmara gibi
Gizemli boğazını, balığını duyar , hissedersin.
Martıların sesini beklersin gökyüzünde
Yaklaşırsın ; her yerde ses var , ama duymak istediklerin değil.
İçine çekersin o dumanlı kokan havayı,
Nefes almak istersin esrarengizce,
Birden bir masal aklına gelir , cocukluğunda anlatılan.
Bin bir gece masallarını, pamuk prensesi yaşarsın o keyifle
Aşkının coşma zamanı gelmiş geçiyor derken,
"Sen zaten aşıksın" sözünü fısıldar kulağına
Dudaklarında ufak acı bir tebessüm oluşur
Oturursun bir bankta , kız kulesine bakarsın
Yanın bomboştur , iki elin açık...
Eşsiz bir heyecan kaplar , kekelersin
Hafiften kısarak gözlerini, Dolmabahçe’ye uzatırsın inceden , sessizce...
Göğsün kabarır tarihten gelen cesaretle
Seni derin bir esarete çekmek isteseler de
Dimdiksin; geçilmez Topkapı’nla, Rumeli’nle.
Geçmek bilmez vakit dersin.
Vakit aslında hikayendir.
En güzel hikayendir , Bakırköy’de son bulan...
Gitmek istersin, oturduğun banktan usulca,
Tutulursun
Kendinde ararsın nedenini...
Çünkü ben aşığım ,tarihim ,kaderim.
Çünkü ben İstanbulum..
|