Özge TahassÜrler merpana
ÖZGE TAHASSÜRLER
ben seni tahassür bellemişem
mesafeler neyler ki bana…
benim “bahar”larım güzeldir en çok
afak sancılanınca biter
gebe kaldığında başlar sevdam.
bir kıyısında karanlığın
doğurur beni rüzgâr
bir türkü yapıp kondurur bir çağa diline
ozansız
yarım yamalak bir nakarat.
giydirir
en üryan anında gecenin
sevdasını yüreğine müsvedde aşığın
müsvedde âşık:
kara çalınmaz yüzüme yazık.
ey türkümün mavi üzre rotası
hangi parçası yüreğimin
bulup çıkarabilir seni
ben seni tahassür bellemişem
hangi özge tahassürüm beklesin seni…
benim “belki”lerim güzeldir en çok
iki tat serer ayaklarına:
“ölüm” ya da “vuslat”
hülasa
“ölüm” ve yine “vuslat”…
ben gönlü geçmiş zaman kipindeyim “belki”nin
bütün tahayyülümde bir gerçek bitmez…
benim “sabır”larım güzeldir en çok
Eyüp’e nazire olan
hasretten türeme, vuslata kök
kavrulmuş başak kokar.
ağaçlar yeşertse de damarlarım
yüreğimin haritasıdır, bak
lime lime olmuş toprak…
ben seni tahassür bellemişem
mesafeler neyler ki bana…
|