Seviyorum diyordun seni dünyalar kadar
Ya bana attığın o taşlar neyin nesiydi
Yüzüme baktığında gülerdin bir zamanlar
Beni görüp çattığın kaşlar neyin nesiydi

Bir zamanlar nasılda yeminler ediyordun
Ayrılmayalım diye adaklar adıyordun
Sen kalbimde saklısın çıkamazsın diyordun
Kafesten uçurduğun kuşlar neyin nesiydi

Yazdığın mektuplarla resmini istemişsin
Ya insafın kalmamış ya aklını yemişsin
Üstelik artık onu sevmiyorum demişsin
Birlikte kurduğumuz düşler neyin nesiydi

Belli olmaz belki de bir çılgınlık ederim
Belki de bu şehirden hemen çeker giderim
Mademki yüreğinde artık kalmamış yerim
Ayrılırken döktüğün yaşlar neyin nesiydi