Bir Gül

Her gün sana bakıyorum
Gül ağacı, seni gözlüyorum
Dallarındaki o tomurcuklar
Her gün açıyorlar
Ne güzel oluyorlar
Etrafa kokular saçıyorlar
Açılan o yapraklar
Yavaş, yavaş büyüyorlar
Allah’ım ne güzel renkleri var
Ne güzel kokuyorlar
Ömürleri çok kısa oluyor
Birkaç gün yaşıyorlar
Sonrada, hayata küsmüş gibi
Yaprakları büzüşüyor hepsi
Bütün yapraklar
Yere dökülüyor
Son yaprağına gelince
O da elveda dercesine
Titreyerek düşüyor yere
İşte bir gülün ömrü de bu kadar
Her canlı gibi doğar
Büyür ve yaşar
Ya ölünce!

Alem-i Sır
da der ki;
Toprak olsam ayağında!
Vatan olsam kucağında!
İsmi olsam dudağında!
Sen! Beni hep söyler misin?