yazin cok yerinde olmus kardesim... ben londraya geleli 1 seneye yaklasti... ama hala kendimi yabanci hissediyorum.... ustelik turk bolgesinde oturmama ragmen... ve ne yazikki suan bir turk sirketinde calismama ragmen kendime DOSTTTTT BUDUR DIYECEGIM BIR TURK arkadas bulamadim.... istanbulda buyuk sehir hayati malum insan iliskilerimiz yuksek idi.. ve bu sebeple arkadas cevremis genis olmakla beraber sosyal bir varlik olan bizlerin gezecegi.... eglenecegi sirlarini paylasacagi derdini aktarabilecegi genis bir arkadas cevremiz vardi..... burda yani londrada buyuk hayal kirikligi yasamaktayim.... dost yok!!!!!!!!! insanlikla yaklasip ben bu insanla sohbet ebebilirim iyi cocuk diyip yanina yaklastigim TURK kardesimiz ya BENDEN KACIYOR....yada benim meslegimin ONA NASIL BIR KAR GETIREBILECEGINI HESAPLAYIP ONA GORE ADIM ATIYOR....bunu yasadim.... kacanida gordum benden.... kacmayip benimle dost olabilecegini dusundugum TURK arkadasimin 3 gun sonra arayip bir onemli isini hallettirmeye calismasi sonucu fuck off cektigim gunude bilirim..... SUAN PES ettim... londradayim.... YURK DOSTUM YOK....istemiyorumda... en iyi dost yine ingiliz milletiymiski her ne zaman yolda karsilastigim olsa HAL HATIR soruyor... ve bir bira ismarlamak istiyor.... uzuluyorum burdaki turklerin beyin dagarcigina....YAZIK....