Hüzünlü bir geçmişe sahip cansız ruhum
Adına aşk dedikleri yaşanmışlığım seninle
Halbuki ne acılar vardı neler yaşanmıştı
Şimdi uzaklardan gülümseyerek gelen hoş bir anı
Ya da bir gün doğuşunda kumsalda burnuma gelen
Hoş bir yosun kokusu...
Durup düşününce bir an
İnsan hatalarını onaramıyor işte
Pişmanlık sarpa saraken ruhumda
Kalbimin hücum sesleriyle uyanıyorum
Adına aşk dedikleri yaşanmışlığım seninle
Verdiği o mutlulukla
Aldatıyor beni pişmanlığım
Başı boş kimsesiz ve çaresiz yüreklerle
Sense bilmiyorum kaç bahar eskittin benden sonra
Yada hangi kalbi yaktı gözlerinin yan bakışı
Umutsuzluğun adı batsın derdin kendince
Ama umutsuzluğu kendi ellerinle avuçlarıma bıraktın
Adına aşk dedikleri yaşanmışlığım seninle
Umutsuzu umut etmeyi yok yere umutlanmayı fısıldadı kulağıma
Bir gece yarısı ansızın düşüverdin aklıma
Hayal ettim uyuyan bir ejderhayı uyandıracağımdan korkarak
Seninle hayatı yaşamaya devam ettim
Hayat sevdiğin kadınlardan ibaretti belkide
İsimlerini bile hatırlamadığın
Hem terkedilmiş hem canları yanan kadınlar
İçlerinden biri varki unutulmamışlığını zannedip
Unutulmuşluğuna ağlayan
Aslında seni çoktandır unutan
Adına aşk dedikleri yaşanmışlığım seninle
Her defasında hatırlatır seni bana
Bilirim aşk çoktan bitti
Seni unuttuğum anda
Ahhh birde şu adına aşk dedikleri yaşanmışlıklar olmasa...