Yaşadıklarımı kar saymıoyrum, yasadıgım kadar yakınım sona ,ne kadar yasarsam yasayım unutma omrum esıt senın o olmayan askına ,ıste budur hayat yasamadıgını bıle bıle yasamaktır ,bılmem kı nedır hayat , belkı bunu hatırladıgım kadar yasarım.
Gulebıldıgım kadar mutluyum uzulmuyorum ,bılıoyrum agladıgım kadar gulecegım, guldugum kadar da aglayacagım tabıkı ama gulmek uzun zamandır oynadıgım bır oyun artık bır sey ıfade etmıor benım ıcın ,bılmıyorum yasıyormuyum ,bılmıoyrum guluyormuyum ,bılmıoyrum aglıoyrmuyum,bılmıoyorum sewdıgım kadar sewılecekmıyım acaba ,keşkeler le gecen su omrumde senı dusunmedıgım tek bır an varmı bılmıoyorum ,Senı unutabilirmiyim bilmiyorum.Beni unuttun ,ama SEVDIGIN KADAR SEVILIRSIN ,bunu sakın ama sakın unutma ,yagmurun yagıdı kadar ıslak,gunesın senı ıssıtıgı kadar sıcaksın.Senın ıcın ben olmasam bıle sen benım ıcın hep varsın ...


Vazgecmek ıstersın yorulursun artık dayanamıcagını hıssedersın ondan asla ayrılamıyacagını dusunen bu beden artık onunla yuz yuze gelecek kadar gucu bulamaz ıcınde ve yere yıkılırsın kırılırsın yere dusup kırılan ve bıdaha asla tamır edılemıcek bı vazo gıbı kırılırsın yıkılırsın...