'bizi' Sevmek..
Semaver tadında yaşamakları sayıyorduk..
Ölümlerin doğumlara oranını kendimle böldüğümde sonbahar çıkıyordu ortaya..
Noktayı koyduğumuz yerde bulmalıydık aslında kelimeleri..
Küçük yaşta sevmiştik konuşmayı ve birleştirmeyi kelimeleri
Kelimelerdi yaşımıza, günlerimize, yaşamımıza başlangıç ettiklerimiz..
Bir ünvan yazılmalı yaşama aslında
Körfez sessizliğinde, denizin derinliklerinde bir ünvan..
Bulmacadaki harflere anlatıyorduk kendimizi
Aynalara baktığımızda bizdik
Ama hayata ışık çevirdiğimizde biz şiir oluyorduk..
Arabesk günlerimize aranje yaptığım yıldızlı geçmişlerde vardı oysa..
Yoksa 'biz' olmak anlamın odak noktası mıydı?
Biz 'var' olmuş muyduk?
Hayvani duyguların ötesinde sevmiştik aslında bizi..
Gizemli sırlarıma olan aşinasıyla bir yakarış kurmaktaydı geçmiş.
Yatalak duygularım sadece küçük ünlemlerin büyük siyahıydı..
'Biz' nasıl olmalıydık ?
Evet sevdim müspetçe bizliği
Ve sevmekti o erişilmez dağ
Zirvelerindeki karpiç evler...
Ötesi ölümdü sevmenin
Ve yarısı yarında saklanmakla gizemine şaşkın ruhlar eklemekteydi..
Sevgi çoğalmasına her daim devam etmekteydi..
Mesajı son düzenleyen QuEnTs ( 22-09-07 - 12:05 ).
|