Yıkık Kentte Bir Hüzün Düştü
Yıkık Kentte Bir Hüzün Düştü
Rivardo-Mustafa Durukan
Yıkık kentler en çok keman seslerini sever bilirsin.Ben gibi,ve ben gibi
olmayı istemez kimse/Cana tutsak kalmış bir çift göz sahibi.Hiç bir yağmurun söndüremeyeceği,
kocaman bir köz sahibi./En çok kuşlar o yıkık kentlere konar.Çünkü bilirler yalnız bir kentte
kimse incetemez onları.Ne kadar çok ortak yanım var yıkık kentlerle anlatamam..
Ve anlayamaz kimse betonmu daha çok yağmura dayanır gözyaşlarıma kalbinmi.
Sessizliğimden melodiler çıkarmaya çalışıyorum,
kaç gecedir ve kaç gecedir suskunluğumu ,kulaklarımda çınlayan gülüşüne bağlıyorum..Vakitsiz öten bir horoz gibi yüreğim.
Her gecenin ortasında tüylerine ateş düşmüş gibi bağırıyor yanan tenini..Ahh umut denen yeşil dal.
Neden her sonbahar ihtiyaç duyarm sana?
/Dökülmüştür yapraklar düşüncelerimde sararmış ormanlar gibi olurum.
Damarlarımdan sen ve senli benlerim geçince./
Durmuyor bu akışkanlığını kaybetmeyen hüzünlerim.
Durduramıyorum koşuyorlar işte bütün beslediğim kimsesiz sevgilerim..
Hiç tatmadığım şefkatin kokusunu duyduğum için belki sende kim bilir belkide alnımdaki bu siyah çizgiler.
Birgün parmak uçlarından çıkan büyü ile beyaza dönüşür.Adrese teslim edilmemiştir bu güne kadar hiç bir gözyaşım.
Ve duygularımı ulu orta pazarlayamışımdır kadere.Ondandır bu burukluğum gülmek için zorladığım yanaklarımda biriken
patika çizgilerim..
/Ahh hayallerini uçurtmaların kanatlarında unutmuş çocuk.Sana kim söyledi.
Her seven sevilecek diye.Ve bir yelpazeden çıkan rüzgar gibi sepserin olacak hayat.Bunları unut...
Hezimetlere hazırlamalısın gönül sarayını kafesinden çıkarmalısın yıkılmamak için ruhunun gardiyanlarını../
Sen minik gamzesine binlerce mutluluk sığdıran kız.Sakın kızdığımı sanma sana.
Sonsuzluk tüneline biletimi aldım ben çoktan.En hüzzam şarkılarla dolu eskimiş plaklarım koynumda.
ve yakmaktan son anda vazgeçtiğim kenarları yanmış fotoğrafların avuçlarımda
Öldürdüğü tek şey mutluluğa gebe zamanları olan bir adam rolünü üstlendim...
Sırtımı asla o yumuşaklığı bulamayacağım hüzünlerimin kollarına yasladım..
Yıkık kentlere doğru yol alıyorum....
|